Mossie fladdert altijd als eerste wakker. Niet omdat de zon hem wekt — die ligt soms nog te dutten achter de wolken — maar omdat hij belangwekkende zaken te bespreken heeft: het voer, de windrichting van het nieuws, de beste plek op de vensterbank om de wereld te bekijken. Baas is langzamer. Hij heeft een koffiemachine die zijn ochtendritueel bepaalt en een telefoon die hem doet alsof hij belangrijke dingen onthoudt. Mossie, die geen telefoons heeft, onthoudt precies waar het leven licht is.
Hun gesprekken hebben weinig woorden maar veel timing. Wanneer baas zijn jas zoekt, reageert Mossie op subtiele manieren: hij vliegt vijf keer tegen de kapstok aan, wacht op de juiste toon in een piep van de magnetron, en wijst met zijn kop in de richting van de sleutels. Soms lijkt het alsof Mossie een internal coach is, iemand die baas aanspoort om eenvoudiger keuzes te maken — houd het warm, ga naar buiten, adem. mossie en baas pdf
Er is iets troostrijks aan het onevenwicht tussen hen. Baas besluit plannen, Mossie verstoort ze op het zachtst mogelijke manier. Als baas de krant openslaat, springt Mossie op het blad en geeft het een persoonlijke kanttekening — een pootafdruk, een fluit. Het is geen sabotage, eerder een herinnering dat informatie leeft; het kan gekraakt, opgepikt en opnieuw gepresenteerd worden door een veel kleinere redacteur. Mossie fladdert altijd als eerste wakker
Here’s a short, engaging column in Dutch about "Mossie en baas" (a playful take on a small bird and its owner). Hij heeft een koffiemachine die zijn ochtendritueel bepaalt
